RYS HISTORYCZNY
Data erygowania: 1925 r. (bp Wincenty Tymieniecki)
Historia budowy kościoła i jego architektura:
Wybudowany w latach 1925–1933, w stylu neobarokowym wg projektu arch. Józefa Kabana, z cegły na fundamencie z kamienia polnego. Odnowiony w 1966 r. Poświęcony 22 V 1966 r. przez bpa Jana Kulika. W 2005 r. przebudowa prezbiterium, poświęconego przez bpa Ireneusza Pękalskiego.
Wyposażenie kościoła:
5 ołtarzy z marmuru, tabernakulum – pancerne, wykonane w srebrze, zewnątrz złocone, Droga Krzyżowa, chrzcielnica z marmuru, organy, 1 dzwon, w prezbiterium posadzka z granitu, w całym kościele terakota

LICZBA MIESZKAŃCÓW: 5400

ODPUST: Uroczystość NMP Królowej Polski – 3 maja; Uroczystość Wniebowzięcia NMP – 15 sierpnia

TRIDUUM EUCHARYSTYCZNE: 1, 2, 3 maja

OSTATNIA WIZYTACJA PASTERSKA: w 2012 r. (bp Adam Lepa)

PROBOSZCZOWIE od 1920 r.:

 

ks. Stanisław Rabiński 1921–1925
ks. Kazimierz Świetliński 1925–1929
ks. Leon Leszczyński 1929–1939
ks. Eugeniusz Miller 1940–1941
ks. Jan Wróblewski 1945–1948
ks. Antoni Sienkiewicz 1948–1954
ks. Józef Świątczak 1951–1956
ks. Franciszek Rzazek 1956-1970
ks. Jan Przymusiała 1970–1996
ks. Marian Mękarski 1996–2013
ks. Włodzimierz Kujawin 2013-

KSIĘŻA POCHODZĄCY Z PARAFII:

ks. Marian Ciupiński, wyśw. 1971
ks. Czesław Duk, wyśw. 1976
ks. Marek Pawlik, wyśw. 1977
ks. Władysław Pietrzyk, wyśw. 1989
ks. Andrzej Kisiel, wyśw. 1986
ks. Paweł Gabara, wyśw. 2000

ZAKONNICY POCHODZĄCY Z PARAFII:
ks. Andrzej Borowiec SDB, wyśw. 1996

ZAKONNICE POCHODZĄCE Z PARAFII:
s. Grażyna Kisiel, 1992, Instytut Zakonny Świętej Rodziny z Bordeaux

OBSADA PERSONALNA:

Proboszcz: ks. Włodzimierz Kujawin
Wikariusz: ks. Sylwester Markowiak

Senior: ks. Marian Mękarski

Z historii

Okres międzywojenny dla Bedonia był czasem porządkowania własności rolnej mieszkających tam osadników oraz czasem podźwignięcia się z kryzysu ekonomicznego spowodowanego trwającymi lata zaborami i wojnami. Prawdopodobnie już pod koniec pierwszej wojny światowej, z inicjatywy Romana Kochanowskiego, w Bedoniu Wsi założono kółko rolnicze. W roku 1934 założono miejscowy oddział Towarzystwa Popierania Budowy Publicznych Szkół Powszechnych, z którego inicjatywy rozpoczęto w Bedoniu budowę szkoły powszechnej. Jednakże najważniejszym zamierzeniem, podjętym dzięki aktywności obywatelskiej w Bedoniu we wspomnianym okresie, była budowa kościoła i erygowanie nowej parafii. Powodów do stworzenia nowego ośrodka duszpasterskiego było kilka. Po pierwsze, Bedoń wraz z sąsiadującymi miejscowościami znajdował się w znacznej odległości od macierzystej parafii w Mileszkach. Znajdująca się tam drewniana świątynia nie była wstanie pomieścić wszystkich wiernych. Kolejnym powodem stworzenia nowej parafii było to, że mieszkający w Bedoniu Polacy – katolicy stanowili mniejszość narodową. Należy zaznaczyć, że w dużej części mieszkańcami Andrespola, Wiśniowej Góry, Andrzejowa, Wiączynia i Eufeminowa byli Niemcy i Żydzi. W tej sytuacji inicjatywa budowy nowej świątyni spotkała się z entuzjazmem mieszkańców. W 1921 roku zawiązał się Komitet Budowy Kościoła, na czele którego stanął Roman Kochanowski. Poza osobą prezesa komitet tworzyli: Józef Brodziak, Antoni Ciupiński, Edward Bystrzycki, Eugeniusz Dąbrowski, Stanisław Pogorzelski, Józef Kaban (architekt świątyni), Lucjan Szelągowski Antoni Kijas, Józef Kwiatkowski, Walenty Gundzia i Franciszek Wolnicki.
Starania Komitetu Budowy Kościoła spotkały się z uznaniem władz Kościelnych, czego znakiem była zgoda ze strony Kurii na budowę nowej świątyni. Dnia 9 października 1921 roku ówczesny ordynariusz łódzki bp Wincenty Tymieniecki dokonał aktu poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego. W bezpośredniej odległości od budowanej ceglanej świątyni powstała tymczasowa drewniana kaplica, która spłonęła w 1934 roku. Naturalną konsekwencją wybudowania świątyni było erygowanie nowej parafii. Stało się to 13 września 1925 roku, a jej pierwszym proboszczem został ks. Kazimierz Świetliński – prefekt łódzkich szkół średnich. Nowa parafia w swoich granicach objęła wiernych mieszkających w Andrespolu, Andrzejowie – stacja i wieś, Bedoniu, Bolesławowie, Eufeminowie, Feliksinie, Hucie Szklanej, Janówce, Jordanowie, Justynowie, Kraszewie, Ludwikowie, Podwiączyniu, Sąsiecznie, Stróży, Wiączyniu Nowym i Wiśniowej Górze. W zamyśle przedstawicieli Komitetu Budowy i proboszcza pierwsze wezwanie Kościoła miało nosić tytuł Najświętszej Maryi Zwycięskiej – prawdopodobnie na pamiątkę tzw. Cudu nad Wisłą, czyli ocalenia Polski przed wojskami rosyjskimi. W ostateczności z racji budowy w Łodzi Świątyni – pomnika na cześć tego właśnie wydarzenia, bedońskiej świątyni nadano tytuł Najświętszej Maryi Królowej Polski.
W 1927 roku familia Kochanowskich upoważniła wdowę po Romanie Kochanowskim do uregulowania spraw notarialnych na ziemiach darowanych pod budowę świątyni w Bedoniu. Stosowny dokument sporządzono 11 lipca 1927 roku. Budowa Kościoła w neobarokowym stylu trwała do roku 1937 i była możliwa tylko i wyłącznie dzięki ofiarności zubożałych wówczas parafian. Szczególną ofiarność wobec bedońskiej parafii okazał ówczesny prymas Polski kardynał Edmund Dowbor, który przekazał czerwony haftowany ornat. Budowę wspomagali również kolejarze z Andrzejowa i Gałkówka – ofiarowali pozłacaną monstrancję oraz właściciele Bedonia – rodzina Kochanowskich, która przekazała nowej parafii obraz Matki Boskiej Bolesnej i biały ornat. W tym miejscu należy podkreślić, że w tym czasie budowano również budynek plebanii oraz nieistniejący już budynek Domu Ludowego. Dnia 21 września 1935 roku bp Wojciech Jasiński dokonał aktu poświęcenia kościoła, zaś konsekracji świątyni dokonał bp Jan Kulik dopiero 22 maja 1966 roku. Na przestrzeni lat kościół w Bedoniu przechodził szereg prac, na początku były to prace wykończeniowe, a w ostatnich latach prace konserwatorskie. Na uwagę zasługuje fakt, że w okresie okupacji, po aresztowaniu i męczeńskiej śmierci w obozie koncentracyjnym w Dachau proboszcza ks. E. Millera, hitlerowcy zamienili kościół w Bedoniu na magazyn i warsztat naprawczy dla silników. Dzwony umieszczone na dzwonnicy zostały przez Niemców skradzione i wykorzystane do produkcji wojskowej, inne przedmioty, tj. chorągwie, obrazy, ornaty zostały zabrane i ukryte przez parafian. Mury świątyni nie zostały w sposób znaczący uszkodzone. W czasie prac konserwatorskich prowadzonych w 2005 roku odkryto na frontonie Kościoła zamurowaną rozetę w kształcie krzyża z niewielkim otworem strzelniczym, co pozwala wnioskować, że żołnierze niemieccy wykorzystywali kościół także do celów obronnych.

Źródło: M. Janik, T. Nowak, H. Żerek-Kleszcz, Bedoń – dzieje do 1939 roku, Andrespol – Łódź 2009; D. Kubus, Kościół i parafia w Bedoniu, Łódź 2000.